خط لوله صلح _ بازی ناتمام پاکستان با ایران

نکو نیوز _ پاکستان علی‌رغم این‌که قرارداد قطعی و الزام‌آور واردات گاز از ایران را امضاء کرده است و در این قرارداد جریمه روزانه بین ۱ تا سه میلیون دلاری برای هر روز تأخیر این کشور در واردات گاز ایران تعیین شده، اما حدود دو سال نیم است که واردات گاز و حتی آغاز عملیات احداث خط لوله در خاک خود سرباز زده است. رفتار پاکستان در قبال خط لوله انتقال گاز ایران-پاکستان (که به خط لوله صلح) نیز معروف است، مصداق بارزی از بازی دادن ایران است. پیش از این نیز پاکستان یک قرارداد بلندمدت خرید ال ان جی با قطر و یک قرارداد کوتاه مدت خرید ال ان جی با شرکت چندملیتی تجارت کالای گانوور امضاء کرده بود.
پاکستان علی‌رغم داشتن قرارداد الزام‌آور با ایران برای واردات گاز طبیعی از طریق ال ان جی، به صورت نظام‌مند در حال توسعه زیرساخت‌های واردات ال ان جی خود است. این کشور قراردادی ۱۵ ساله با قطر برای واردات ال ان جی نیز امضا کرده است و با این قرارداد سالانه ۳.۷۵ میلیون تن ال ان جی از قطر وارد می‌کند. پاکستان با قراردادهای بلندمدت و کوتاه‌مدت واردات ال ان جی خود در حال حاضر ماهی یک محموله ال ان جی وارد می‌کند.
آمریکا، پاکستان را تحت فشار قرار داده است و از اسلام‌آباد خواسته است تا پروژه خط لوله انتقال گاز ایران-پاکستانی را به صورت خاموش و بدون سر و صدا، بایگانی کند. پاکستان دقیقاً در حال انجام این کار است و هر بار با بهانه‌های مختلف سعی می‌کند عدم آغاز ساخت خط لوله در داخل خاک خود را برای توجیه کند.
پاکستان طبق قرارداد، می‌بایست از آغاز سال ۲۰۱۵، گاز از ایران را تحویل بگیرد. طبق قرارداد، جریمه‌ای بین یک تا سه میلیون دلار به ازای هر روز تأخیر پاکستان درنظر گرفته شده است. اما ایران تاکنون نه فشار زیادی برای اجرای قرارداد به پاکستان وارد کرده است و نه برای اخذ غرامت از این کشور، شکایتی تسلیم دادگاه‌های بین‌المللی کرده است.
پاکستان در ماه‌های گذشته به ایران می‌گفت که با همکاری چینی‌ها ابتدا خط لوله‌ای از بندر گوادر تا نواب‌شاه احداث می‌کند و سپس با کشیدن ۸۰ کیلومتر خط لوله، این خط لوله را به مرز ایران می‌رساند و بدین ترتیب بخش پاکستانی خط لوله صلح ساخته می‌شود. از خط لوله بندر گوادر-نواب‌شاه، پاکستان عیناً می‌تواند برای انتقال ال ان جی وارداتی نیز استفاده کند چرا که قرار بود پاکستان در بندر گوادر تاسیسات واردات ال ان جی نیز بسازد.
اما اکنون پاکستان حتی پروژه خط لوله بندرگوادر-نواب‌شاه را نیز بایگانی کرده است و قصد دارد در عوض قصد دارد برای واردات ال ان جی بیشتر از قطر، یک تأسیسات واردات ال ان جی در پورت‌قاسم در کراچی بسازد.
بازی دادن ایران، پیش از این توسط پاکستان دنبال شده بود. رسانه‌های پاکستانی زمستان سال گذشته گزارش داده بودند که پاکستان بخشی از خط لوله صلح را که در خاک این کشور قرار دارد تا مارس ۲۰۱۸ تکمیل خواهد کرد. اما نه تنها ساخت این خط لوله آغاز نشده بلکه به اصرار وزیر نفت پاکستان این پروژه، بایگانی نیز شده است.
موضوعات اخیر تنها بخشی از تاریخ چالش‌برانگیز خط لوله صلح بوده است. پاکستان قرار بوده از سال ۲۰۱۵ واردات گاز از ایران را آغاز کند، اما مذاکرات بر سر خط لوله صلح، به دهه‌ها پیش باز می‌گردد.
این خط لوله در سال ۱۹۹۰ (۱۳۶۹) مفهوم‌پردازی شد و مذاکرات برای اجرای پروژه از سال ۱۹۹۴ بین ایران و پاکستان آغاز شد. این دو کشور در سال ۱۹۹۵ به یک توافق مقدماتی دست یافتند. سپس ایران پیشنهاد پیوستن هند را به خط لوله مطرح کرد تا گاز ایران از میدان عظیم پارس جنوبی ابتدا به پاکستان و از آن طریق به هند صادر شود. بنا به مذاکرات صورت‌گرفته یک موافقت‌نامه مقدماتی نیز بین ایران و هند در فوریه سال ۱۹۹۹ امضاء شد.
بنا به طرح پیشنهادی، قرار بود این خط لوله ۲۷۰۰ کیلومتر طول داشته باشد و روزانه ۱۵۰ میلیون متر مکعب گاز به شبه‌قاره هند منتقل کند. از این میان، سهم هند ۹۰ میلیون متر مکعب در روز و سهم پاکستان روزانه ۶۰ میلیون متر مکعب می‌بود. خط لوله انتقال گاز ایران-پاکستان-هند به این دلیل خط لوله صلح نامیده شد که گمان می‌رفت با همکاری دو کشورِ تشنه انرژیِ جنوب آسیا، یعنی پاکستان و هند در یک پروژه اقتصادی عظیم، تخاصم بین آن‌ها پایان می‌یابد و با گره خوردن اقتصاد آن‌ها به هم صلحی پایدار توأم با شکوفایی اقتصادیِ ناشی از حل مشکل کمبود انرژی، بین این دو حاصل می‌آید.
این سه کشور چندین دور مذاکره با یکدیگر برگزار کردند و پیرامون قیمت گاز صادراتی و سایر مسائل مربوطه به توافق رسیدند. با این حال، در سال ۲۰۰۸ هند یک قرارداد هسته‌ای با آمریکا امضاء کرد و یک سال بعد، به دلیل آنچه «قیمت بالای گاز» و «نگرانی پیرامون امنیت خط لوله در پاکستان» می‌خواند از مذاکرات خط لوله صلح کنار کشید. آمریکا در ژانویه ۲۰۱۰ (دی ۱۳۸۸) از پاکستان درخواست کرد تا از پروژه خط لوله صلح کنار بکشد و در عوض آن، کمک مالی برای ساخت یک پایانه ال ان جی و واردات برق از تاجیکستان، از طریق کریدور واخان افغانستان، دریافت نماید.
علی‌رغم فشار آمریکا بر پاکستان، ایران و پاکستان طی جلسه‌ای در آنکارا در ۱۶ مارس ۲۰۱۰ (۲۵ اسفند ۱۳۸۸) قرارداد نهایی احداث خط لوله انتقال گاز ایران-پاکستان را امضاء کردند و دولت پاکستان در ژانویه ۲۰۱۳ قرارداد را رسماً به تصویب رساند. مطابق این قرارداد، ایران و پاکستان می‌بایست تا انتهای سال ۲۰۱۴ عملیات ساخت خط لوله را در خاک خود به اتمام می‌رساندند تا روزانه ۲۱.۵ میلیون متر مکعب گاز به پاکستان تحویل داده شود. حجم گاز انتقالی قابل افزایش به ۳۰ میلیون متر مکعب در روز و مدت قرارداد نیز ۲۵ سال است. ایران در ژوئیه ۲۰۱۱ اعلام کرد که بخش مربوط به خود را احداث کرده است. اما پاکستان تاکنون یک کیلومتر از این خط لوله را نیز در خاک خود نساخته است.
علاوه بر پروژه خط لوله ایران-پاکستان و واردات ال ان جی، اسلام‌آباد یک پروژه دیگر واردات گاز را نیز در دستور کار قرار داده است. عملیات ساخت خط لوله انتقال گاز تاپی که گاز را از ترکمنستان به افغانستان و سپس پاکستان و هند خواهد رساند از دسامبر ۲۰۱۵ آغاز شده است و برخی منابع می‌گویند کار ساخت این خط لوله تا سال ۲۰۱۹ به اتمام می‌رسد. هزینه ساخت این خط لوله ۱۰ میلیارد دلار است.

پاسخ دهید

 

کلیه حقوق این وب سایت نزد پرتال مهندسان شیمی ایران محفوظ می باشد.
CopyRight © 2011-2016 , All Rights Reserved

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار