قطب تولید پلی استایرن کشور را بیشتر بشناسید

نفت ما _ «محمدرضا اخوان»، مدیر عامل شرکت پتروشیمیایی تخت جمشید پارس عسلویه، در نشست خبری با اصحاب رسانه در سالن اجتماعات این مجتمع در ۲۳ اسفند در عسلویه که با حضور دکتر خلج مدیرکل روابط عمومی شرکت ملی صنایع پتروشیمی و سید احمد ناصری قائم مقام مدیر عامل و فریبا هنرمندی مدیر بازرگانی این شرکت نیز حضور داشتند، ابتدا در مورد معرفی مجتمع گفت که در سال ۱۳۹۲ توسط بخش خصوصی تاسیس شد و ساخت و نصب تاسیسات این مجتمع با هدف تولید انواع محصولات پلی استایرن در مدت ١٨ ماه از اواخر زمستان ٩٣ آغاز شده و ۶ ماه پیش در ششم مهر ۹۵ به بهره برداری رسید و در مدار تولید قرار گرفت.
اخوان ادامه داد که در فرآیند ساخت و راه اندازی واحد پلی استایرن این مجتمع، توان و ساخت داخل بیشترین سهم را داشته و کلیه مراحل نصب و راه اندازی این طرح از سوی شرکتهای ایرانی انجام شده است. همچنین خوراک این مجتمع که استایرن است از مجتمع پتروشیمی پارس تامین می‌شود. GPPS یا پلی استایرن معمولی در تهیه ظروف یکبار مصرف شفاف کریستالی و همچنین ظرف شیرینی کاربرد دارد. پلی استایرن، یکی از متداولترین رزینهای تجاری ترموپلاستیک و آمورف است که محدوده وسیعی از خواص فیزیکی و مکانیکی را داراست و قیمت جذاب آن، نظر تولیدکنندگان طیف گسترده ای از اقلام را به خود جلب می‌نماید. این ماده به صورت گرانول‌های استوانه‌ای شکل (یا دانه‌های کروی پلی استایرن انبساطی) تولید می‌گردد و فرآیند تولید آن بر مبنای پلیمریزاسیون پیوسته (یا ناپیوسته در مورد پلی استایرن انبساطی) مونومر استایرن انجام می‌پذیرد.
مدیرعامل شرکت پتروشیمیایی تخت جمشید پارس با اشاره به این که این مجتمع هم اکنون با بیش از ۵٠ درصد ظرفیت اسمی خود در حال تولید است و امکان افزایش ظرفیت وجود دارد اما به دلیل برقراری تعادل در عرضه و تقاضای بازار، تولیدمان را در سطح کنونی حفظ کرده ایم و دلیل دیگر عدم افزایش تولید، تلاش برای یافتن بازارهای جدید است. باید اضافه کنم که رقبای داخلی ما که دولتی هستند، خوراک را با ارز مبادله ای تهیه می کنند. با توجه به نقش منفی واسطه ها در بورس کالا، محصولات در خارج از بورس عرضه شوند، می توانیم مشتری نهایی را پیدا کنیم و بازار شفاف‌تر خواهد شد. البته محصول ارائه شده در بورس فقط جنبه فروش داخلی داشته و قابلیت صادرات ندارد. وی افزود: با توجه به برنامه، این مجتمع تا سال آینده به تولید ١٠٠ درصدی ظرفیت اسمی خواهد رسید و جایگاه ویژه ای در بازارهای داخلی و بین المللی پیدا خواهد کرد.
اخوان، میزان سرمایه گذاری در این مجتمع را ۶٠ میلیون دلار با ظرفیت اسمی تولید ۶۵ هزار تن پلی استایرن در سال اعلام کرد و افزود: این شرکت در شش ماه که از بهره برداری آن می گذرد، تا کنون١٠ هزار و ٧٠٠ تن تولید و فروش داشته که از این میزان حدود ٣٨٠٠ تن صادرات و ۶٨٠٠ هزار تن فروش داخلی بوده است. در واقع ۶۴ درصد محصولات در تالار فرآورده های نفتی و پتروشیمی بورس کالای ایران و بازار داخلی عرضه شده و ۳۶ درصد نیز از طریق شرکت بازرگانی پتروشیمی به کشورهایی همچون چین، ترکیه، یونان، هند، جمهوری آذربایجان، پاکستان و افغانستان صادر شده است.
وی گفت: با توجه به اشباع شدن بازار داخلی، قصد داریم تا محصولات بیشتری با گریدهای خاص تولید کنیم. اگر شرایط فراهم شود، طرحهای توسعه ای خود را اجرایی و راه اندازی خواهیم کرد. بر اساس برنامه قصد داریم در آینده ای نزدیک به ظرفیت تولید ۶۵ هزار تن درسال انواع محصولات PS، HIPS (پلی استایرن مقاوم )، XPS پلی استایرن اکسترود شده ( با کابرد در مصالح ساختمانی و ظروف نگهداری) و ۱۲۰ هزار تن درسال EPS پلی استایرن انبساطی ( با کاربرد در یونولیت بسته بندی و عایق بندی)، دست یابیم. از این رو در گام اول با هدف عرضه محصول با ارزش XPS مبادرت به خرید یک واحد نو تحت لیسانس شرکت ژاپنی TOYO کردیم.
مدیرعامل شرکت پتروشیمیایی تخت جمشید پارس عسلویه در پاسخ به پرسش خبرنگار «نفت ما»، در مورد مزیت رقابتی با شرکتهای مشابه خارجی گفت: تولید پلی استایرن این شرکت با بهترین کیفیت در ایران و دنیا که توسط آزمایشگاههای معتبر تایید شده اند و بالاتر از رقبای خارجی است، بر اساس جدیدترین فناوری تویو ژاپن انجام می گیرد. وی مشکل اصلی را محاسبه تامین خوراک این مجتمع با قیمت ارز آزاد اعلام کرد در صورتی که در همین کشورهای حاشیه خلیج فارس، دولت خوراک ارزان قیمت با سوبسید ۳۰ درصد ارائه کرده و از تولید کنندگانش حمایت می کند. علاوه بر این با توجه به وضع تعرفه ها و عوارض گمرکی بازارهای هدف همچون ترکیه ، هند و غیره به میزان ۷ درصد، عملا بر سر صادرات محدودیت ایجاد می کند و قدرت رقابت در خارج از ما گرفته شده است. البته رقبای ما سابیک عربستان سعودی و هیوندای کره جنوبی هستند ولی کیفیت محصول ما را ندارند.

پاسخ دهید

 

کلیه حقوق این وب سایت نزد پرتال مهندسان شیمی ایران محفوظ می باشد.
CopyRight © 2011-2019 , All Rights Reserved